មុនពេលអ្នកចូលប្រកួត សូមអានការវិភាគជំនាញដрибបាល់បោះនេះ

ការបង្កើនជំនាញដрибបាល់បោះត្រូវការការហ្វឹកហាត់ជាប្រព័ន្ធ មិនមែនគ្រាន់តែបោះបាល់លឿនៗរហូតដៃឈឺទេ។ សម្រាប់កីឡាករនៅកម្ពុជា អាស៊ីអាគ្នេយ៍ ឬអ្នកកំពុងត្រៀមការប្រកួតឆ្នាំ ២០២៦ គោលដៅសមហេតុផលគឺអាចដрибដោយដៃទាំងពីរ រក្សាក្បាលឡើង និងផ្លាស់ប្តូរទិសដោយមិនបាត់ការគ្រប់គ្រង។ ផែនការដែលមានប្រសិទ្ធភាពគួររួមបញ្ចូលលំហាត់គ្រប់គ្រងបាល់ ៥ ប្រភេទ ការដрибពេញទីលាន និងការវាស់កំហុសក្នុងរយៈពេល ៤ សប្តាហ៍។ អ្នកលេងល្បីដូចជា អារីខេ អូហ្គុនបូវ៉ាល និងអ្នកបញ្ជូនបាល់កម្រិតខ្ពស់ មិនពឹងលើល្បឿនតែមួយឡើយ ពួកគេប្រើជង្គង់ទាប ការពារបាល់ និងការសម្រេចចិត្តលឿន។ ចាប់ផ្តើមដោយដрибទាប ៦០ វិនាទីក្នុងមួយដៃ រួចបន្ថែមការឆ្លងបាល់ ក្រោមជើង និងពីក្រោយខ្នង មុននឹងយកទៅប្រើក្នុងស្ថានភាពប្រកួត។

[រូបភាព៖ អ្នកលេងបាល់បោះវ័យក្មេងហ្វឹកហាត់ដрибនៅទីលានក្រៅ ពេលព្រឹកមានពន្លឺទន់ និងកោណពណ៌ភ្លឺ]

សម្រាប់អ្នកអានដែលចង់ភ្ជាប់ការយល់ដឹងអំពីកីឡាទៅនឹងការវិភាគការប្រកួត អ្នកអាចមើល [តំណភ្ជាប់ខាងក្នុង៖ មគ្គុទ្ទេសក៍បាល់ទាត់ពិភពលោក] នៅទស្សនៈគ្រូបង្វឹក ដែលផ្តល់ព័ត៌មានអំពីស្ថិតិកីឡាករ កលយុទ្ធក្រុម និងការប្រកួតព្រឹត្តិការណ៍ធំៗ។

ចង់ស្វែងយល់ពីការវិភាគកីឡាដែលមានទិន្នន័យច្បាស់ជាងមុនមែនទេ?

ស្វែងយល់បន្ថែម

ជំហានទី១៖ តើត្រូវកែឥរិយាបថដрибយ៉ាងដូចម្តេច?

ការកែឥរិយាបថគឺជាមូលដ្ឋានសម្រាប់ការដрибដែលមានស្ថិរភាព ព្រោះជង្គង់កោង ប្រអប់ជើងទូលាយ និងក្បាលមើលមុខជួយឱ្យអ្នកប្តូរទិសបានលឿន។ ចាប់ផ្តើមដោយដាក់ទម្ងន់លើចុងជើង រក្សាកម្ពស់ខ្លួនប្រហែល ៦០–៧០ ភាគរយនៃកម្ពស់ឈរធម្មតា ហើយប្រើចុងម្រាមដៃ មិនមែនបាតដៃ ដើម្បីបញ្ជាបាល់។

កំហុសដែលឃើញញឹកញាប់គឺអ្នកចាប់ផ្តើមមើលបាល់គ្រប់ពេល។ នោះធ្វើឱ្យអ្នកមិនឃើញខ្សែការពារ និងមិនអាចសម្រេចចិត្តបានលឿន។ អនុវត្តដрибនៅមុខកញ្ចក់ ឬសុំមិត្តរួមក្រុមលើកម្រាមដៃបង្ហាញលេខ ខណៈអ្នករក្សាភ្នែកទៅមុខ។ វិធីនេះបង្ខំឱ្យខួរក្បាលទទួលព័ត៌មានក្រៅពីបាល់ ហើយមានប្រយោជន៍ជាងការបង្កើនល្បឿនដោយគ្មានការគ្រប់គ្រង។

រក្សាខ្នងឱ្យត្រង់បន្តិច និងស្មាសម្រាក។
បុកបាល់នៅចំហៀងរាងកាយ មិនមែននៅចំមុខជង្គង់។
ប្រើដៃម្ខាងការពារតំបន់បាល់ដោយមិនរុញអ្នកការពារ។
ប្តូរកម្ពស់ដриб មុនពេលប្តូរទិស។

យោងតាម សហព័ន្ធបាល់បោះអន្តរជាតិ ការគ្រប់គ្រងបាល់ និងការរក្សាសមតុល្យជាជំនាញស្នូលក្នុងការបណ្តុះបណ្តាលអ្នកលេង។ ប៉ុន្តែកុំយល់ច្រឡំថា ដрибទាបបំផុតតែងតែល្អបំផុត។ ក្នុងការប្រកួត អ្នកត្រូវមានកម្ពស់ដрибច្រើនកម្រិត ដើម្បីបញ្ចូលការប្រែប្រួលចង្វាក់។

ជំហានទី២៖ តើលំហាត់ណាខ្លះជួយបង្កើនការគ្រប់គ្រងបាល់?

លំហាត់សាមញ្ញ ៤ ប្រភេទអាចបង្កើនការគ្រប់គ្រងបាល់បានលឿនជាងការដрибដោយចៃដន្យ៖ ដрибទាបនៅកន្លែងតែមួយ ដрибប្តូរដៃ ឆ្លងបាល់ក្រោមជើង និងដрибពីក្រោយខ្នង។ អនុវត្តមួយប្រភេទរយៈពេល ៣០–៦០ វិនាទីក្នុងមួយជុំ ចំនួន ៣ ជុំ ហើយសម្រាក ៣០ វិនាទី ដើម្បីរក្សាគុណភាពចលនា។

ដំបូង ប្រើដៃស្តាំ និងឆ្វេងដោយឡែក។ បន្ទាប់មកធ្វើការឆ្លងបាល់នៅកម្ពស់ចង្កេះ និងបន្ថយទៅកម្ពស់ជង្គង់។ លំហាត់ជុំវិញជើងអាចបង្កើនការសម្របសម្រួល ប៉ុន្តែវាមិនគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ស្ថានភាពមានអ្នកការពារទេ។ ដូច្នេះដាក់កោណចំនួន ៥ ចន្លោះប្រហែល ១,៥ ម៉ែត្រ ហើយបន្ថែមការប្តូរល្បឿននៅរាល់កោណ ដើម្បីភ្ជាប់ជំនាញបច្ចេកទេសទៅនឹងការសម្រេចចិត្ត។

[រូបភាព៖ កោណហ្វឹកហាត់ប្រាំតម្រៀបលើទីលានបាល់បោះ អ្នកលេងកំពុងធ្វើការឆ្លងបាល់យ៉ាងផ្តោតអារម្មណ៍]

ផែនការហ្វឹកហាត់ប្រចាំសប្តាហ៍អាចរៀបចំដូចនេះ៖

ថ្ងៃទី១៖ ដрибនៅកន្លែងតែមួយ ១៥ នាទី និងការឆ្លងបាល់ ១០ នាទី។
ថ្ងៃទី២៖ ដрибជុំវិញកោណ ២០ នាទី ដោយផ្តោតលើការប្តូរចង្វាក់។
ថ្ងៃទី៣៖ សម្រាកសកម្ម ដើរ លាតសន្ធឹង និងបង្វិលកដៃ។
ថ្ងៃទី៤៖ ដрибពេញទីលាន ១៥ ដង ដោយបញ្ចប់ដោយការបាញ់។
ថ្ងៃទី៥៖ លេងមួយទល់មួយ និងកត់ចំនួនបាល់បាត់។

អ្នកអាចអាន [តំណភ្ជាប់ខាងក្នុង៖ លំហាត់បច្ចេកទេសសម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម] ដើម្បីស្វែងរកការបែងចែកពេលវេលាដែលសមស្របតាមកម្រិតរបស់អ្នក។

ចង់ចាប់ផ្តើមផែនការហ្វឹកហាត់ដែលមានរចនាសម្ព័ន្ធច្បាស់ឬ?

ចាប់ផ្តើមឥឡូវនេះ

ជំហានទី៣៖ តើគួរបង្កើនល្បឿន និងការប្តូរទិសដោយរបៀបណា?

ការដрибលឿនមានតម្លៃតែពេលអ្នកអាចបន្ថយល្បឿន និងផ្លាស់ប្តូរទិសបានដោយគ្មានការបាត់បាល់។ ដូច្នេះ ហ្វឹកហាត់លំនាំ “យឺត–លឿន–ឈប់–ផ្ទុះ” ជំនួសឱ្យការរត់លឿនគ្រប់ពេល។ កីឡាករដែលប្តូរល្បឿនបានល្អ អាចបង្ខំអ្នកការពារឱ្យផ្លាស់ទីមុន ហើយបង្កើតចន្លោះសម្រាប់ការបាញ់ ឬបញ្ជូនបាល់។

ប្រើកោណពីរដាក់ចម្ងាយ ៣ ម៉ែត្រ។ ដрибយឺតទៅកោណទីមួយ បន្ទាប់មកបង្កើនល្បឿនទៅកោណទីពីរ ហើយបញ្ចប់ដោយការឈប់ជំហានពីរ។ ធ្វើ ៨ ដងទៅមុខ និង ៨ ដងត្រឡប់ក្រោយក្នុងមួយជុំ។ បន្ទាប់ពី ៣០ សម័យហ្វឹកហាត់ អ្នកអាចប្រៀបធៀបចំនួនបាល់បាត់ និងពេលវេលាដែលត្រូវការដើម្បីឆ្លងទីលាន។ ចំណុចសំខាន់ដែលមនុស្សជាច្រើនមិននិយាយគឺ ល្បឿនបាល់មិនគួរលឿនជាងជំហានរបស់អ្នកទេ បើមិនដូច្នោះអ្នកនឹងរត់តាមបាល់ជំនួសឱ្យការគ្រប់គ្រងវា។

[តំណភ្ជាប់ខាងក្នុង៖ បច្ចេកទេសការពារបាល់ក្រោមសម្ពាធ]

អ្នកលេងដែលមានកម្លាំងជើងខ្លាំងអាចកាន់តែមានគ្រោះថ្នាក់ក្នុងការដриб ប៉ុន្តែការបង្កើនសាច់ដុំមិនមែនជាចម្លើយទាំងមូលទេ។ វាស់លទ្ធផលដោយកត់ត្រា៖

ចំនួនដងបាត់បាល់ក្នុងការដрибពេញទីលាន ១០ ដង។
ពេលវេលាមធ្យមសម្រាប់ឆ្លងទីលាន។
ចំនួនការប្តូរទិសដែលនៅតែរក្សាក្បាលឡើង។
ភាគរយការបញ្ចប់ដោយបាញ់ចូលបន្ទាប់ពីការដриб។

នេះជាចំណុចប្រឆាំងនឹងដំបូន្មានពេញនិយម៖ កុំវាស់តែចំនួនជុំដែលអ្នកធ្វើបាន។ អ្នកអាចធ្វើបាន ២០ ជុំ ប៉ុន្តែប្រសិនបើមានបាល់បាត់ ១៥ ដង វាមិនមែនជាវឌ្ឍនភាពទេ។ វាគ្រាន់តែជាវិធីធ្វើឱ្យខ្លួននឿយហត់ដោយមានសំឡេងបាល់បុកជាផ្ទៃខាងក្រោយប៉ុណ្ណោះ។

ជំហានទី៤៖ តើត្រូវយកការដрибទៅប្រើក្នុងការប្រកួតយ៉ាងដូចម្តេច?

ការដрибក្នុងការប្រកួតត្រូវមានគោលបំណងច្បាស់៖ បង្កើតចន្លោះ ឆ្លងការពារ ទាញអ្នកការពារចេញពីទីតាំង ឬបញ្ជូនបាល់ទៅមិត្តរួមក្រុម។ វាមិនមែនជាការបង្ហាញល្បិចដើម្បីឱ្យអ្នកទស្សនាសរសើរទេ។ អ្នកលេងដែលធ្វើឆ្លងបាល់ ៥ ដងជាប់គ្នា ប៉ុន្តែមិនបានបង្កើតអត្ថប្រយោជន៍ គួរឈប់សួរខ្លួនឯងថា តើល្បិចនោះបម្រើអ្វី?

ក្នុងលំហាត់មួយទល់មួយ កំណត់ច្បាប់ថាអ្នកអាចដрибអតិបរមា ៤ ដងមុនពេលត្រូវបាញ់ ឬបញ្ជូន។ ច្បាប់នេះបង្ខំឱ្យអ្នកអានស្មា និងជើងរបស់អ្នកការពារ។ ប្រសិនបើជើងខាងមុខរបស់អ្នកការពារបើកចំហ អ្នកអាចវាយប្រហារទៅទិសផ្ទុយ។ ប្រសិនបើគាត់ថយក្រោយ អ្នកអាចឈប់បាញ់ ឬរក្សាចម្ងាយ។ វិធីនេះធ្វើឱ្យការដрибមានអត្ថន័យជាយុទ្ធសាស្ត្រ មិនមែនជាចលនាដាច់ដោយឡែក។

ការសិក្សាអំពីការរៀនជំនាញកីឡាពី សមាគមវិទ្យាសាស្ត្រកីឡាអាមេរិក គាំទ្រការហ្វឹកហាត់ដែលមានភាពជាក់ស្តែង និងការឆ្លើយតបតាមស្ថានភាព។ និយាយឱ្យសាមញ្ញ គឺកុំហ្វឹកហាត់តែចលនាដែលអ្នកដឹងថានឹងកើតឡើង។ បន្ថែមសញ្ញាចៃដន្យ ដៃការពារ ឬការសម្រេចចិត្តតាមសំឡេង ដើម្បីឱ្យខួរក្បាលធ្វើការដូចពេលប្រកួត។

ចង់ពិនិត្យការវិភាគកីឡាដែលជួយអ្នកយល់ពីយុទ្ធសាស្ត្រក្រុមកាន់តែច្បាស់ឬ?

មើលព័ត៌មានលម្អិត

ជំហានទី៥៖ តើត្រូវផ្ទៀងផ្ទាត់វឌ្ឍនភាពដោយរបៀបណា?

ការផ្ទៀងផ្ទាត់វឌ្ឍនភាពគួរប្រើទិន្នន័យពី ៤ សប្តាហ៍ មិនមែនអារម្មណ៍ក្រោយហ្វឹកហាត់មួយថ្ងៃទេ។ ថតវីដេអូពីមុខ និងចំហៀង រៀងរាល់សប្តាហ៍ ដើម្បីពិនិត្យកម្ពស់ជង្គង់ ក្បាល ការប្រើដៃការពារ និងចំនួនដងដែលបាល់ចេញពីតំបន់គ្រប់គ្រង។ វិធីនេះអាចបង្ហាញបញ្ហាដែលអ្នកមិនមានអារម្មណ៍នៅពេលកំពុងលេង។

សម្រាប់កម្រិតមូលដ្ឋាន កំណត់គោលដៅថាដрибឆ្លងទីលាន ១០ ដងដោយបាត់បាល់មិនលើស ២ ដង។ សម្រាប់កម្រិតមធ្យម បន្ថែមការប្តូរដៃ និងការឈប់បាញ់។ សម្រាប់កម្រិតខ្ពស់ បញ្ចូលអ្នកការពារសកម្ម និងច្បាប់ពេលវេលា ៨ វិនាទី។ កុំប្រៀបធៀបខ្លួនជាមួយអារីខេ អូហ្គុនបូវ៉ាលនៅថ្ងៃដំបូងឡើយ; អ្នកកំពុងប្រៀបធៀបបន្ទប់ហ្វឹកហាត់របស់អ្នកជាមួយឆាកអាជីព ដែលមិនសូវយុត្តិធម៌ទេ។

បញ្ជីត្រួតពិនិត្យប្រចាំសប្តាហ៍៖

តើខ្ញុំអាចដрибដោយដៃខ្សោយដោយមិនមើលបាល់ទេ?
តើខ្ញុំអាចប្តូរល្បឿនដោយមិនបាត់សមតុល្យទេ?
តើខ្ញុំអាចសម្រេចចិត្តបាញ់ ឬបញ្ជូនក្នុងរយៈពេល ២ វិនាទីទេ?
តើចំនួនបាល់បាត់ថយចុះពីសប្តាហ៍មុនទេ?

ដោះស្រាយបញ្ហាដែលជួបញឹកញាប់

ប្រសិនបើអ្នកបាត់បាល់ជាប់គ្នា សូមបន្ថយល្បឿន ២០–៣០ ភាគរយ ហើយត្រឡប់ទៅដрибកម្ពស់ជង្គង់។ បើដៃខ្សោយជាងខ្លាំង ចាប់ផ្តើមដោយការដрибនៅកន្លែងតែមួយ ៥ នាទី រួចបន្ថែមការដើរយឺត មុននឹងរត់។ ប្រសិនបើកដៃ ឬជង្គង់ឈឺ សូមបញ្ឈប់ និងពិនិត្យបច្ចេកទេស ព្រោះការឈឺមិនមែនជាសញ្ញាថាអ្នកកំពុងហ្វឹកហាត់បានល្អទេ។

បញ្ហាមួយទៀតគឺអ្នកចង់រៀនល្បិចច្រើនពេកក្នុងមួយសប្តាហ៍។ ជ្រើសរើសតែឆ្លងបាល់ ក្រោមជើង និងពីក្រោយខ្នងក្នុងរយៈពេល ៧ ថ្ងៃ ហើយធ្វើវាឱ្យមានគុណភាព។ អ្នកមិនចាំបាច់ក្លាយជាមនុស្សដែលមានល្បិច ១៥ ប្រភេទទេ ប្រសិនបើអ្នកអាចប្រើល្បិច ៣ ប្រភេទបានត្រឹមត្រូវនៅពេលការពារចូលជិត។

ប្រសិនបើអ្នកហ្វឹកហាត់នៅទីលានក្រៅ សូមពិនិត្យសភាពផ្ទៃដី ស្បែកជើង និងខ្យល់។ បាល់ទំហំ ៧ សម្រាប់បុរសពេញវ័យ និងបាល់ទំហំ ៦ សម្រាប់ការប្រកួតស្ត្រី ឬកម្រិតយុវជនមួយចំនួន អាចឱ្យអារម្មណ៍ខុសគ្នា។ កុំប្តូរបាល់ជាញឹកញាប់ក្នុងអំឡុងការវាស់លទ្ធផល ព្រោះវាធ្វើឱ្យការប្រៀបធៀបទិន្នន័យមិនស្អាត។

សំណួរដែលសួរញឹកញាប់

សំណួរ៖ តើការដрибបាល់បោះមានន័យដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ ការដрибគឺការបុកបាល់បោះជាប់នឹងដីដោយដៃ ដើម្បីផ្លាស់ទី និងរក្សាការគ្រប់គ្រង។ អ្នកលេងគួរប្រើម្រាមដៃ បត់ជង្គង់ និងរក្សាភ្នែកទៅមុខ ដើម្បីអាចមើលអ្នកការពារ។ ការដрибល្អមិនវាស់ត្រឹមល្បឿនទេ ប៉ុន្តែវាស់តាមការគ្រប់គ្រង ការប្តូរទិស និងការសម្រេចចិត្ត។

សំណួរ៖ តើត្រូវហ្វឹកហាត់ដрибប៉ុន្មាននាទីក្នុងមួយថ្ងៃ?

ចម្លើយ៖ អ្នកចាប់ផ្តើមគួរហ្វឹកហាត់ ២០–៣០ នាទីក្នុងមួយថ្ងៃ ប្រហែល ៤–៥ ថ្ងៃក្នុងមួយសប្តាហ៍។ ចែកពេលជា ៥ នាទីសម្រាប់ដៃខ្លាំង ៥ នាទីសម្រាប់ដៃខ្សោយ ១០ នាទីសម្រាប់កោណ និង ៥–១០ នាទីសម្រាប់ស្ថានភាពប្រកួត។ គុណភាពចលនាសំខាន់ជាងការហ្វឹកហាត់រហូតដល់អស់កម្លាំង។

សំណួរ៖ តើឆ្លងបាល់ និងដрибពីក្រោយខ្នងខុសគ្នាយ៉ាងដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ ឆ្លងបាល់ប្តូរបាល់នៅខាងមុខរាងកាយ ខណៈដрибពីក្រោយខ្នងបញ្ជូនបាល់តាមខាងក្រោយ ដើម្បីការពារពីអ្នកការពារ។ ឆ្លងបាល់ងាយរៀន និងសមស្របសម្រាប់ការប្តូរទិសភ្លាមៗ។ ដрибពីក្រោយខ្នងត្រូវការសមតុល្យ និងការយល់ដឹងអំពីទីតាំងខ្លាំងជាង ដូច្នេះគួររៀនបន្ទាប់ពីការគ្រប់គ្រងមូលដ្ឋានរឹងមាំ។

សំណួរ៖ ហេតុអ្វីខ្ញុំដрибលឿនហើយនៅតែបាត់បាល់?

ចម្លើយ៖ មូលហេតុធំបំផុតគឺកម្ពស់ដрибខ្ពស់ពេក ក្បាលមើលចុះ ឬបាល់នៅឆ្ងាយពីរាងកាយ។ បន្ថយល្បឿន ២០ ភាគរយ បុកបាល់នៅចំហៀងជង្គង់ និងអនុវត្តការមើលទៅមុខរយៈពេល ៦០ វិនាទី។ បន្ទាប់ពីអាចធ្វើបាន ៣ ជុំដោយមិនបាត់បាល់ ទើបបន្ថែមល្បឿនវិញ។

សំណួរ៖ តើត្រូវការឧបករណ៍ថ្លៃដើម្បីបង្កើនដрибទេ?

ចម្លើយ៖ មិនចាំបាច់ទេ ព្រោះបាល់ល្អ កន្លែងមានសុវត្ថិភាព និងកោណ ឬដបប្លាស្ទិក ៥ គ្រឿងគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ការហ្វឹកហាត់ភាគច្រើន។ អ្នកអាចប្រើទូរសព្ទសម្រាប់ថតវីដេអូ និងវាស់ពេលវេលា ដោយមិនចាំបាច់ទិញឧបករណ៍វាស់ចលនាថ្លៃ។ ស្បែកជើងដែលមានការកាន់ជាប់ល្អសំខាន់ជាងឧបករណ៍បន្ថែមដែលគ្រាន់តែមើលទៅទំនើប។

សំណួរ៖ តើត្រូវធ្វើអ្វីបើដៃខ្សោយមិនអាចដрибបាន?

ចម្លើយ៖ ចាប់ផ្តើមដោយដрибដៃខ្សោយនៅកន្លែងតែមួយ ៣ ជុំ ជុំละ ៣០ វិនាទី ហើយសម្រាក ៣០ វិនាទី។ បន្ទាប់មកបន្ថែមការដើរត្រង់ និងការប្តូរល្បឿនតិចៗ មុននឹងប្រើកោណ។ កត់ចំនួនបាល់បាត់ក្នុងរយៈពេល ៤ សប្តាហ៍ ដើម្បីវាស់ការរីកចម្រើនដោយទិន្នន័យ មិនមែនដោយការស្មាន។

សំណួរ៖ តើការដрибល្អមានប្រយោជន៍អ្វីក្នុងការប្រកួត?

ចម្លើយ៖ ការដрибល្អជួយបង្កើតចន្លោះ ទាញអ្នកការពារ និងបើកឱកាសសម្រាប់ការបាញ់ ឬបញ្ជូនបាល់។ វាក៏ជួយឱ្យអ្នកចេញពីសម្ពាធពេញទីលាន និងរក្សាការគ្រប់គ្រងនៅវិនាទីសំខាន់។ ទោះជាយ៉ាងណា ការដрибគួរត្រូវបានប្រើដើម្បីសម្រេចគោលដៅប្រកួត មិនមែនដើម្បីធ្វើល្បិចដោយគ្មានផែនការទេ។

ការកែលម្អដрибមិនកើតឡើងពីការរកល្បិចថ្មីរាល់ថ្ងៃឡើយ។ វាកើតពីឥរិយាបថត្រឹមត្រូវ ការហ្វឹកហាត់ដៃទាំងពីរ ការប្តូរល្បឿន ការសម្រេចចិត្តក្រោមសម្ពាធ និងការវាស់វឌ្ឍនភាពជាប្រចាំ។ រៀបចំផែនការ ៤ សប្តាហ៍ ថតវីដេអូ សម្គាល់បាល់បាត់ ហើយកែតែបញ្ហាដែលទិន្នន័យបង្ហាញ។ នេះជាវិធីមានប្រសិទ្ធភាពជាងការចម្លងល្បិចរបស់តារាល្បីដោយមិនដឹងថាវាសមនឹងស្ថានភាពរបស់អ្នកឬអត់។ ទស្សនៈគ្រូបង្វឹកនឹងបន្តផ្តល់ការវិភាគកីឡា ស្ថិតិកីឡាករ និងយុទ្ធសាស្ត្រសម្រាប់អ្នកអានដែលចង់យល់ពីការប្រកួតឱ្យជ្រៅជាងមុន។

ចង់បន្តអានការវិភាគកីឡា និងយុទ្ធសាស្ត្រប្រកួតដែលមានប្រយោជន៍មែនទេ?

អានបន្ថែម